Marriage Contract, - * Doing the marriage contract on Friday

*

Share::-

I am going to do the marriage contract with my fiancée in the very near future, in sha Allah. I chose Friday to do the marriage contract, then I found out that some scholars stated that it is mustahabb to do the marriage contract on Friday, whilst others think that it is an innovation. What do you advise me to do? Should I stick to my plan or change it so as to avoid falling into innovation?.
-
Praise be to Allaah.
There is no particular day of the week or year for doing marriage contracts. Rather a person may do his marriage contract on any day he wants, whether it is a Friday or any other day, so long as the reason why he chooses this day is because that is most suitable for him. There is nothing in this matter, in and of itself, that has to do with Sunnah or bid ‘ah.
This is based on the apparent meaning of your question, that you chose Friday – in the first place – then you heard something about it. Based on that, you do not have to change that appointment and there is no innovation involved in that, in sha Allah.
With regard to it being mustahabb to do the marriage contract on that day, and deliberately seeking to do that, this was mentioned by more than one of the fuqaha’ among the followers of all four madhhabs.
Ibn Qudaamah (may Allah have mercy on him) said:
It is mustahabb to do the marriage contract on a Friday. End quote.
Al-Mughni, 7/64
Al-Nafaraawi al-Maaliki (may Allah have mercy on him) said:
It is mustahabb for the proposal and the marriage contract to be on a Friday. End quote.
Al-Fawaakih al-Dawaani, 2/11
See alsoAsna’l-Mataalibby Shaykh Zakariya al-Ansaari al-Shaafa‘i, 3/108;Fath al-Qadeerby Ibn al-Humaam al-Hanafi, 3/189
They quoted as evidence for that the actions of a number of the early generation, including Damurah ibn Habeeb, Raashid ibn Sa‘d and Habeeb ibn ‘Utbah. They also noted that Friday is a blessed day, so there is the hope that Allah will bless the marriage if it takes place on the blessed day; and because it is a noble day and a day of Eid.
It should be noted that the way the fuqaha’ spoke of it was to say that it is mustahabb; they did not say that it is Sunnah, because they knew that encouragement to do the marriage contract on a Friday was not narrated from the Prophet (blessings and peace of Allah be upon him); rather it was narrated from some of the early generation and early fuqaha’, and was based on their own opinions on attaining blessing for the marriage if it coincided with the blessing of Friday, and in the hope that Allah would answer supplications offered on that day.
The fuqaha’ often use the word mustahabb to refer to something for which no particular evidence was narrated. So what is mustahabb in their view is broader in scope that what is described as “Sunnah”, because the latter requires proof that it is indeed narrated from the Prophet (blessings and peace of Allah be upon him) in a saheeh, marfoo‘ hadeeth.
Hence some of the scholars pointed out that we cannot rely upon the description of something as being mustahabb as meaning that it is a proven Sunnah from the Prophet (blessings and peace of Allah be upon him), so that it will not be thought to be Sunnah; rather it should be noted that the issue of it being mustahabb is subject to further discussion.
Shaykh Ibn ‘Uthaymeen (may Allah have mercy on him) said:
I do not know of any Sunnah concerning this. They gave as the reason for that the fact that the latter part of Friday is a time when supplications are answered, so there is the hope that the supplication that is usually offered for blessing for the couple will be answered.
But it might be said: Was it the practice and Sunnah of the Prophet (blessings and peace of Allah be upon him) to seek out this time? If that is proven, then saying that it is mustahabb is acceptable. But if it is not proven, then it should not be taken as a regular practice. Hence the Prophet (blessings and peace of Allah be upon him) used to perform marriages and get married at any time, and there is no proof that he chose any particular time.
Yes, if it happens to take place at that time we say that this, in sha Allah, is a fortunate coincidence, but as for seeking out this time, that is subject to further discussion, unless there is evidence to that effect.
So the correct approach is that whenever it is possible to do the marriage contract, whether in the mosque or at home or in the marketplace or on an airplane and so on, and whenever it is possible to do it, that is fine. End quote fromal-Sharh al-Mumti‘, 12/33
To sum up:
So long as you chose that day from the outset, there is nothing wrong with you doing that, and you do not have to change it, and we hope that Allah will bestow upon you the blessing and grace of that day.
And Allah knows best.

Comedy

இரத்த வங்கிக்குப் போனா இரத்தம் வாங்கலாம்....
:
ஆனா....
:
இந்தியன் வங்கிக்குப் போனா இந்தியா வாங்க முடியுமா?!

Rulings on Marriage, - * He committed zina with a woman then incited her to get divorced from her husband, then he married her after they had both repented from this sin of zina, then they regretted what they had done

*

Share::-

One of my friend had committed zina with a married woman several times and then he promised her that if she gets divorced from her husband he will marry her. The woman took the divorce and got married to my friend, both of them had repented to Allah for the Zina committed and they have two children also. Recently he read your question and answer number 201510 where it is mentioned that If a person turns a woman against her husband and spoils her for him so that she leaves him, then he marries her, his marriage is not valid and they must be separated, according to the view favoured by Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah (may Allah have mercy on him). This is also the view of the Maalikis. Now both of them are crying and repenting to Allah for their gravest sin. Now what should they do? If they go separate with each other, what would happen to their children. Please guide him for the sake of Allah. He is the follower of Hanafi thoughts.
-
Praise be to Allah.
Firstly:
What this man did of committing zina with a married woman, then inciting her to leave her husband and ask him for a divorce is a great crime and a major sin, and it is a blatant immoral act which is indicative of the doer’s lack of religious commitment and lack of respect for the limits set by Allah, may He be glorified and exalted. That is because zina (adultery) is an abhorrent crime according to all divinely-revealed laws, as is well known, and turning a woman against her husband is a grave sin, in addition to the sin of zina. A stern warning has been issued concerning it, as in the hadeeth of the Prophet (blessings and peace of Allah be upon him): “He is not one of us who turns a woman against her husband.” Narrated by Abu Dawood (2175); classed as saheeh by al-Albaani inSaheeh Abi Dawood. Abu Dawood (5170) also narrated that Abu Hurayrah said: The Messenger of Allah (blessings and peace of Allah be upon him) said: “Whoever turns a man’s wife or slave against him is not one of us.” Classed as saheeh by al-Albaani inSaheeh Abi Dawood.
Shaykh ‘Abd al-‘Azeem Abaadi (may Allah have mercy on him) said: “Whoever turns a woman against her husband” by mentioning the husband's bad qualities in the presence of his wife, or by mentioning the good qualities of a “stranger” (one who is a non-mahram to her) in her presence.
‘Awn al-Ma‘bood, 6/159
He also said: “Whoever turns a man’s wife against him” means by deceiving her or turning her against her husband, and encouraging her to get divorced so that he can marry her, or so that he can arrange her marriage to someone else, and so on.
‘Awn al-Ma‘bood, 14/52
Secondly:
What this woman did of committing zina with that man is a grave sin and a betrayal of her husband and a denial of his marital rights. The punishment of this crime for one who is married – whether a man or a woman – is stoning to death, as is well known from the mutawaatir Sunnah.
Moreover, her asking her husband for divorce when there is no good reason for that is haraam, and a stern warning has been issued concerning that in the words of the Prophet (blessings and peace of Allah be upon him): “Any woman who asks her husband for a divorce when there is no good reason, the fragrance of Paradise will be denied to her.”
Narrated by at-Tirmidhi, 1187; classed as saheeh by al-Albaani inSaheeh Abi Dawood
Thirdly:
Some of the scholars are of the view that if a man turns a woman against her husband, it is not permissible for him to marry her; rather she becomes forbidden to him for eternity. This is the view of the Maalikis.
However the majority of scholars are of the view that such a marriage is valid, even though they have sinned by doing what they did. This has been discussed previously in fatwa no. 84849
What appears to be the case in this situation is that so long as this man regrets what he did, and the woman regrets it likewise, and they have repented to Allah, may He be glorified, from the sin of zina before marriage, then they both have to repent again, sincerely and truly, from what they did of conspiring against the first husband and breaking up his family. They should do a lot of expiatory righteous deeds, as much as they can. Allah, may He be exalted, says (interpretation of the meaning):“And perform As-Salat (Iqamat-as-Salat), at the two ends of the day and in some hours of the night (i.e. the five compulsory Salat (prayers)). Verily, the good deeds remove the evil deeds (i.e. small sins). That is a reminder (an advice) for the mindful (those who accept advice” [Hood 11:114]. And it was narrated from Abu Dharr (may Allah be pleased with him): The Messenger of Allah (blessings and peace of Allah be upon him) said to me: “Fear Allah wherever you are, and follow up a bad deed with a good deed which will erase it…” Narrated by at-Tirmidhi, 1987; classed as hasan by al-Albaani inSunan at-Tirmidhi. It was narrated that Ka‘b ibn ‘Ujrah (may Allah be pleased with him) said: The Messenger of Allah (blessings and peace of Allah be upon him) said to me: “Charity extinguishes bad deeds as water extinguishes fire.” At-Tirmidhi (614); classed as saheeh by al-Albaani inSunan at-Tirmidhi.
After having repented, they do not have to separate from one another, as is the view of the majority of scholars, including the Hanafis, especially as they have children who would be adversely affected by such a separation.
And Allah knows best.

Editted and Published byNajimudeeN.M - INDIA

Islamic ladies

ஹிஜாப் பெண்களுக்கு மட்டும்தானா? “ஹிஜாப்” என்ற சொல் இன்று பொதுவாக எல்லா சமூகத்தினரும் அறிந்த ஒன்றாகிவிட்டது. அநேகமுஸ்லிம்களின் சமூக வலைத்தள பக்கங்களில் “ஹிஜாப்” போட்ட பெண்களின் படங்களுடன், ஹிஜாப் அணிவதால்விளையும் நன்மைகளும், போதிய பாதுகாப்பான உடைஅணியாத பெண்களுக்கு நேரும் ஆபத்துகளும்கடமையுணர்வோடு எடுத்துரைக்கப்பட்டுக் கொண்டேயிருக்கின்றன. ஹிஜாப் என்றால் என்ன? ஹிஜாப் என்ற அரபு வார்த்தைக்கு திரை, தடுப்பு, மதில் (curtain, barrier, screen, veil, partition) என்று பலபொருட்கள் உண்டு. ’திரை’ என்ற அர்த்தம் இருப்பதால், அது பெண்களுக்கான ஒன்றாக மட்டுமேகருதப்பட்டுவிட்டது போலும்! ஹிஜாப் என்பது ஒரு தடுப்பு. எதற்கான தடுப்பு? எல்லாவற்றிற்கும் - எண்ணங்கள், செயல்கள், இச்சைகள், ஆடைகள் என ஐம்புலன்களுக்குமான தடுப்பு. வரம்பு மீறஅனுமதிக்காத தடுப்பு. யாருக்கெல்லாம் ஹிஜாப்பொருந்தும்? "கற்பு” எப்படி இருபாலருக்கும் பொதுவானஒரு நிலையோ, அதுபோல இஸ்லாத்தில் ‘ஹிஜாப்’பும்இருபாலருக்கும் உரியதாகும். ஃபோட்டோ ஷாப் உதவியோடு, மோடி என்றால் “க்ளீன் கவர்னென்ஸ்” என்று பதிய வைத்தது போல, ‘ஹிஜாப்’ என்றால் ‘பெண்ணிற்கான கட்டுப்பாடு’ மட்டுமே என்றஎண்ணத்தை அனைவர் மனதிலும் ஆழப் பதியவைத்துவிட்டார்கள். உண்மை அதுவல்ல. ஆடையில்மட்டுமல்ல கட்டுப்பாடு, பார்வை, செயல்கள், எண்ணங்களுக்கும் கட்டுப்பாடு உண்டு - ஆண் பெண்இருவருக்குமே. ஆடை என்று வரும்போது, ஆடையின் நீள-அகலத்தில்மட்டுமே ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் வித்தியாசமானகட்டுப்பாடுகள். மற்றபடி, இறுக்கமானவை - மெல்லியவை - வசீகரிக்கும் தன்மை கொண்டவை - எதிர்பாலினத்தைப்போல காட்டும் உடை - ஆகியவற்றின் கட்டுப்பாடுகள்இருதரப்பிற்கும் உண்டு. ஆண்களுக்கு பெண்களைப் போல முழு உடலையும்மறைப்பது கட்டாயமில்லை என்ற போதிலும், அவசியமின்றிஉடலை வெளிப்படுத்துவதும் தவிர்க்கப் படவேண்டியதேஎன்பது இந்த நபிமொழியின் வாயிலாய்அறிந்துகொள்ளலாம்: 'இறைநம்பிக்கையாளனின் வேட்டி (கீழங்கி, கால்சட்டை) அவனது கெண்டைக்காலில் பாதிவரை இருக்கும். அதனைவிடக் கீழேயும் கணுக்கால்களுக்கு மேலேயும்இருந்தால் அதனால் பாவம் ஏதுமில்லை. இன்னும்அதனைவிடக் கீழே இருப்பது நரகத்திற்குரியதாகும். (அதாவது அது பாவகரமான ஒரு செயல்) இந்தக் கடைசிவாக்கியத்தை மக்களுக்கு இதன் முக்கியத்துவமும்தெளிவாகிவிடட்டும் என்பதற்காக அண்ணலார் மூன்றுமுறை கூறினார்கள். முழுமையான ஆடை அணியுமளவு வசதி பெற்ற ஒருவர், தரையில் இழுபடும்படி ஆடையை இழுத்துக் கொண்டு வந்தபோது அவருக்கு கொடுக்கப்பட்ட அறிவுரை இது. இந்நாளில் ஆடைக்கு வசதியற்றவர் என்ற நிலையில் இல்லாதபோதும், கை, தொடை, இடுப்பு போன்றவை வெளியே தெரிந்துகொண்டிருக்க, தரையில் இழுபடும்படி உடை உடுத்தும் நாகரீகக் கோமாளிகள் அறிந்துகொள்ள வேண்டிய அறிவுரையாகும் இது!! உடைக்கு மட்டுமல்ல கட்டுப்பாடு!! ஆண் பெண் இருவரின் “பார்வை”க்கு இருக்கும் கட்டுப்பாடுதான் மிக முக்கியமானது. குர் ஆனில், ஆண் – பெண் இருவருக்குமான வரம்புகளைக் கூறும்போது, இறைவன் முதலில் ஆணுக்கே கட்டளையிடுகிறான்: நம்பிக்கை கொண்ட ஆண்களுக்கு நீர் கூறுவீராக! அவர்கள் தங்கள் பார்வைகளைத் தாழ்த்திக் கொள்ள வேண்டும். தங்களின் வெட்கத் தலங்களை (கற்பை) பேணிக் காத்துக் கொள்ள வேண்டும். இது அவர்களுக்கு மிக பரிசுத்தமான செயலாகும். நிச்சயமாக அல்லாஹ், அவர்கள் செய்பவற்றை அறிபவனாக இருக்கிறான். (அல்குர்ஆன் 24:30) ஆடை, எண்ணங்கள், செயல்களின் வரம்பு மீறாதீர்கள் என்று நேரடியாகச் சொல்லாமல், ”பார்வைகளைத் தாழ்த்திக் கொள்ளுமாறு” கூறுவது ஏன்? பார்வை – அதுதான் தவறுகளின் தொடக்கப் புள்ளி!! பார்வையைக் கட்டுப்படுத்தாமல் விட்டால், நிச்சயம் அது மற்ற தவறுகளுக்கு இழுத்துச் சென்றுவிடும். கண்களும் விபச்சாரம் செய்கின்றன. ‘கண்களின் விபச்சாரம் பார்வை’ என்பதும் நபிமொழி. இன்றைய உலகில் இது எத்தனை உண்மை? பெண்கள் எங்கு சென்றாலும், அவர்களை ஆண்களின் பார்வைகள் பின் தொடருகிறது. அதைத் தவிர்க்கச் சொன்னால் உடனே, “நாங்க பார்க்கணும்னுதானே பெண்கள் இப்படி ஆடை அணிகிறார்கள்” என்று பதில் வரும்!! பெண்களின் ஆடையைப் பொறுத்து பார்வையைத் தாழ்த்துமாறு ”சாய்ஸ்” கொடுக்கவில்லை இறைவன். மற்ற தவறுகளுக்கு இடம்கொடாமல் இருக்கவே பார்வையைத் தாழ்த்துமாறு உத்தரவிடுகிறான். நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஓர் அன்னியப் பெண் மீது திடீரெனப் பார்வை பட்டுவிட்டால் உடனே பார்வையை திருப்பிக் கொள்ளுங்கள். அவள் மீது இரண்டாவது பார்வையைச் செலுத்தாதீர்கள். முதல் பார்வை உம்முடையது; இரண்டாது பார்வை உம்முடையதன்று. மாறாக, ஷைத்தானுடையது" தற்செயலாகப் பார்ப்பது தவறில்லை. ஆனால், உடனே பார்வையைத் திருப்பிக் கொள்ளவேண்டும். இல்லாமல், போனால், விளைவுகளுக்கான தண்டனைகளில் உங்களுக்கும் பங்குண்டு. ”அழகிகள் பிடிபட்டனர்” என்று பெண்களை மட்டுமே சிறையில் தள்ளும் இ.பி.கோ. போன்றது அல்ல இஸ்லாமியச் சட்டம்!! இருதரப்புக்குமே கடும் தண்டனை உண்டு!! கவனம்!! குர் ஆனில், இன்னின்ன உறவல்லாத ஆண்களின் முன்பு பெண்கள் ஹிஜாப் இன்றி வரக்கூடாது எனக் கூறப்பட்டுள்ள வசனத்தை (24:31) எடுத்துக் கொண்டு, பெண்களுக்கு எச்சரிக்கைகளை அள்ளி வீசும் ஆண்களுக்கு, அதில் கூறப்பட்டுள்ள உறவு முறையில் இல்லாத பெண்களைத் தான் ஏறிட்டுப் பார்ப்பதும் பாவமே என்கிற எண்ணம் வாராது போனது ஏன்? இன்னும், பெண்களைத் தொடுவதிலிருந்தும் விலகிக் கொள்ள ஆண்களுக்குத்தான் உத்தரவிடப்படுகிறது. "உங்களில் ஒருவர் தனக்கு அந்நியமான பெண்களைத் தொடுவதைவிட அவர் இரும்பினாலான ஊசியால் தனது தலையில் அடித்து காயம் எற்படுத்திக்கொள்வதுசிறந்ததாகும்" திருமதி. மிஷெல் ஒபாமா, சவூதி சென்றபோது அவருக்கு அங்குள்ள அமைச்சர்கள் கைகொடுக்கவில்லை என்ற சர்ச்சை எழுந்தது நினைவிருக்கலாம். அதற்கு காரணம் இந்த வழிகாட்டலே. ’எந்த ஆடவரும் ஒரு பெண்ணுடன் தனித்திருக்க வேண்டாம், ஏனெனில் சைத்தான் அவர்களில் மூன்றாமவனாக ஆகிவிடுகிறான்’என்ற நபிமொழியும், அவ்வாறு தனிமையான சந்தர்ப்பம் அமைந்தால், அங்கிருந்து விலகிச் சொல்லும் பொறுப்பு ஆண்களுடையதே என்று தெரிவிக்கிறது. சமூகத்தில் பெண்களுக்கான பாதுகாப்பை உறுதி செய்யக் கூடிய பல கட்டளைகளும் ஆண்களுக்கே கொடுக்கப்பட்டிருந்தும், பெண்களுக்கு நேரும் பாலியல் வன்முறைகளுக்கு அவர்களையே பொறுப்பாக்கி பலிகடா ஆக்குகின்றனர். பெண்களில் பெரும்பாலோனோர், தம்முடைய ஆடைகளில் கவனம் செலுத்தவே செய்கின்றனர். இருந்தும், பாலியல் வன்முறைகள் பெருகுவதற்கு ஆண்கள் தமக்கு விதிக்கப்பட்ட ஹிஜாபைப் பேணாததே முழுமுதற் காரணம் என்பதை மறுக்கவே முடியாது. ஆம், ஆண்கள் தம் “பார்வை”யை முதற்கண் தடுத்துக் கொண்டால், பாலியல் குற்றங்கள் ஆரம்பக் கட்டத்திலேயே தடுக்கப்பட்டுவிடும். இது, முஸ்லிம் ஆண்களுக்கான அறிவுரை மட்டுமல்ல, அனைத்து ஆண்களுக்கும் பொருத்தமானது. · இஸ்லாமிய வரலாறு முழுதும் பெண்களுக்கான பாடங்கள் மட்டுமே இருப்பதாக கருதிக் கொண்டிருக்கும் ஆண்கள், வரலாற்றை மீண்டும் வாசித்துப் பார்க்கட்டும். யூசுஃப் (அலை) நபியை ஒரு அழகிய பெண் அழைத்தபோதும், மறுத்தால் சிறையில் அடைத்து வஞ்சிக்கப்படுவோம் என்று தெரிந்தும், இறைவனுக்கு மட்டுமே அஞ்சி மறுத்த வரலாறு ஆண்களுக்கானதுதான். · வழியில் கண்ட பெண்ணை ஒரு ஆண் வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்தபோது, அந்த ஆணின் முகத்தைத்தான் நபிகளார் தன் கையால் பிடித்துத் திருப்பி விட்டாரே ஒழிய, அந்தப் பெண்ணைக் கடிந்து கொள்ளவில்லை!! · ”உங்களில் ஒருவரது பார்வை ஒரு பெண்ணின் மீது விழுந்து (இச்சையைக் கிளறி)விட்டால், உடனே அவர் தம் மனைவியிடம் செல்லட்டும். ஏனெனில், அது, அவரது மனத்தில் தோன்றும் (கெட்ட) எண்ணத்தை அகற்றிவிடும்" என்பதுதான் பொது இடங்களில் உணர்ச்சி வயப்படும் சூழ்நிலை ஏற்படும்போது பின்பற்ற வேண்டிய நபி (ஸல்) அவர்களின் அறிவுரை. இங்கும் ஆண்களுக்கே கட்டுப்பாடு அறிவுறுத்தப்பட்டுள்ளது!! ஆகவே ஆண்களே, மாற்றத்தை உங்களிடமிருந்து துவங்குங்கள். பார்ப்பதற்கு நீங்கள் தயார் இல்லையெனும்போது, பார்க்கப்படுவதற்காகவே ஆடை அணிகிறார்கள் என்று நீங்கள் சொல்பவர்களும் திருந்திவிடுவார்கள்!! பெண்களே, உங்களின் உடல் கடைவீதிப் பொருள் அல்ல, அழகாக்கி பொதுமக்கள் பார்வைக்கு வைப்பதற்கு. உணர்வும், அறிவும், பலமும் கொண்டு ஆணுக்கு நிகரான வலிமையான படைப்பினம் என்பதை மறந்து உங்களே நீங்களே விற்பனைக்குள்ளாக்காதீர்கள். ”இரு கைகள் இணைந்தால்தான் ஓசை” என்பதாக, சமூகத்தில் பாதுகாப்பும், அமைதியும் நிலவ, ஆண் – பெண் இருதரப்புமே தம் பணியைச் சரியாகச் செய்தல் வேண்டும். பெண்கள் மட்டுமே சரியாக இருந்துவிட்டால் உலகில் எல்லாம் சீர்திருந்திவிடும் என்றால், இஸ்லாத்தில் முறையற்ற உறவு, பாலியல் வன்முறை, விபச்சாரம் ஆகியவற்றிற்கான தண்டனைகளுக்கான தேவையே இருந்திருக்காதே!! சாமானிய ஆணுக்கும், பெண்ணுக்கும் இருக்கும் கடமையை விட, சமூகத்தின் ஊடகங்கள் மூலம் எப்பொருளுக்கும் கவர்ச்சியூட்டி, போதைப்பொருள் போலாக்கி, ஆபாசத்தை அடையாளமாக்கி விளம்பரப்படுத்துபவர்களும் கவனிக்க வேண்டும், உங்களின் பொருள் விற்பனையாக வேண்டும் என்பதற்காக எங்கோ ஒரு மனதின் மூலையில் பாவத்தை விதைக்க வேண்டுமா?? யாரோ ஒரு பெண்ணின் அல்லது சிறுகுழந்தையின் வாழ்க்கை சீரழிய வேண்டுமா?? குடும்ப, சமூகப் பொறுப்புக்களை காக்க வேண்டிய புஜங்கள் பாவம் சுமக்க வேண்டுமா?? சிந்திப்பீர்களா??

Share this Data

இந்த எஸ்எம்எஸை ஸ்மெல் பண்ணு உனக்கு கற்பூர வாசனை அடிக்கிறதா?
:
என்னது இல்லையா?
:
அதுசரி, சும்மாவா சொன்னாங்க "கழுதைக்கு தெரியுமா கற்பூர வாசனை!"

Share this Data

இந்த எஸ்எம்எஸை ஸ்மெல் பண்ணு
:
உனக்கு கற்பூர வாசனை அடிக்கிறதா?
:
என்னது இல்லையா?
:
அதுசரி, சும்மாவா சொன்னாங்க "கழுதைக்கு தெரியுமா கற்பூர வாசனை!"

Rulings on Marriage, - * A Muslim apostatised and became Christian in order to get asylum in a foreign country, but he believes that he is still a Muslim

*

Share::-

My brother has claimed asylum in a foreign country in order to do that he had to convert to Christianity, now his wife and her family has stopped talking to him and are insisting that his Nikah is no longer valid as he has changed his religion, but my brother insists that he has only done it to claim refugee status so he can better support his family financially, my brother says that he is still a Muslim and practices Islam. He has a 5 year old daughter and he wants his wife and daughter to be with him and live a normal life. He is very confused and do not know how to convince his wife & her parents believe that he is still a Muslim and his Nikah is still valid. Please help me in the light of Quran and Hadith so I may be able to help my brother and his wife InshaAllah.
-
Praise be to Allah.
Allah, may He be exalted, says (interpretation of the meaning):
“Whoever disbelieved in Allah after his belief, except him who is forced thereto and whose heart is at ease with Faith, but such as open their hearts to disbelief, on them is wrath from Allah, and theirs will be a great torment”
[an-Nahl 16:106].
Shaykh al-Islam Ibn Taymiyah (may Allah have mercy on him) said:
This verse is one of those which indicate that the view of Jahm and those who followed him is incorrect, because he regarded everyone who speaks words of kufr as being subject to the warning that is applicable to the disbelievers (eternity in Hell), except him who is forced thereto and whose heart is at ease with faith.
If it is said: But Allah, may He be exalted, says “but such as open their hearts to disbelief”, the response is that this is in harmony with the beginning of the verse, because the one who disbelieves without being forced to has opened his heart to disbelief. Otherwise the beginning of the verse would contradict the end, and if what is meant by the one who disbelieves is the one who opens his heart to it, which means without being forced, then an exception would not be made in the case of the one who is forced only; rather there would have to an exception for the one who is forced and the one who is not forced, if he did not open his heart to it. And if he speaks the words of disbelief willingly, then he has opened his heart to it, and that is disbelief.
This is also indicated by the verse in which Allah, may He be exalted, says (interpretation of the meaning):
“The hypocrites fear lest a Soorah (chapter of the Qur’an) should be revealed about them, showing them what is in their hearts. Say: ‘(Go ahead and) mock! But certainly Allah will bring to light all that you fear.’
If you ask them (about this), they declare: ‘We were only talking idly and joking.’ Say: ‘Was it at Allah, and His Ayat (proofs, evidences, verses, lessons, signs, revelations, etc.) and His Messenger (blessings and peace of Allah be upon him) that you were mocking?’
Make no excuse; you have disbelieved after you had believed. If We pardon some of you, We will punish others amongst you because they were Mujrimoon (disbelievers, polytheists, sinners, criminals, etc.)”
[at-Tawbah 9:64-66].
Here Allah states that they had disbelieved after having believed, even though they said: We spoke words of disbelief without believing in that; rather we were just talking idly and joking. And He highlighted the fact that making fun of the revelations of Allah constitutes disbelief, and this can only come from one who has opened his heart to such words, for if there had been any faith in his heart, it would have prevented him from speaking such words.
End quote from Majmoo‘ al-Fataawa(7/220).See alsoas-Saarim al-Maslool(524)
Everyone who clearly speaks words of disbelief deliberately and by his own choice becomes a disbeliever, even if that is for the sake of achieving some worldly aim. Most of the disbelief that occurs among people is of this type. The only one for whom an exception is made is the one who is forced or compelled, subject to the conditions connected to such compulsion.
Al-Qurtubi (may Allah have mercy on him) said:
The scholars are unanimously agreed that if a person is forced or compelled to disbelieve, to the extent that he fears for his life, then there is no sin on him if he disbelieves when his heart is at ease with faith…
End quote fromal-Jaami‘ li Ahkaam al-Qur’an(12/435)
But what is the definition of force or compulsion?
The scholars had various views on the definition of force or compulsion, but in general they all boil down to a genuine threat of killing or loss of limb, or threats of rape to both men and women, and the like.
It says inal-Mawsoo‘ah al-Fiqhiyyah al-Kuwaitiyyah(6/101-102) with regard to the conditions of force or compulsion:
That what he is threatened with should be killing or loss of limb, or even by taking away his strength or faculties whilst leaving him alive, such as taking away his sight or his ability to use his hands or walk, even if his limbs are left intact, or other things that cause distress, which includes threatening both men and women with rape.
As for threats of starvation, that varies, but it is not regarded as force or compulsion until the hunger reaches a level whereby the one who is being compelled fears that he may die as a result… End quote.
With regard to blatantly uttering words of disbelief for the sake of improving one’s financial condition, that definitely does not come under the heading of compulsion.
Shaykh al-Islam Ibn Taymiyah (may Allah have mercy on him) said:
I studied the madhhab and I found that compulsion varies according to what the person is being forced to do or say. Compulsion to utters the word of disbelief is not like compulsion to give a gift and the like. Ahmad stated in more than one place that compulsion cannot be regarded as an excuse for uttering the word of disbelief unless torture, such as beating or typing up, is used. Mere (harsh) words cannot be regarded as an excuse for uttering the word of disbelief.
End quote fromal-Mustadrak ‘ala Majmoo‘ al-Fataawa(5/8). See also:Majmoo‘ al-Fataawa(1/372-373)
Moreover, one of the conditions of compulsion (that may excuse a person for uttering the word of disbelief) is that the one who is compelled should not be able to flee from the one who is compelling him, and whose torture he fears. But if he is able to flee, but does not do so, and he remains in that place until he is forced to leave his religion, then he is not regarded as having been compelled to do so. So how about one who goes himself to the place where he will be tempted to leave his religion?
Allah, may He be exalted, says (interpretation of the meaning):
“Verily! As for those whom the angels take (in death) while they are wronging themselves (as they stayed among the disbelievers even though emigration was obligatory for them), they (angels) say (to them): ‘In what (condition) were you?’ They reply: ‘We were weak and oppressed on earth.’ They (angels) say: ‘Was not the earth of Allah spacious enough for you to emigrate therein?’ Such men will find their abode in Hell - What an evil destination!
Except the weak ones among men, women and children who cannot devise a plan, nor are they able to direct their way.
For these there is hope that Allah will forgive them, and Allah is Ever Oft Pardoning, Oft-Forgiving”
[an-Nisa’ 4:95-97].
Shaykh as-Sa‘di (may Allah have mercy on him) said in hisTafseer(195):
This is a stern warning to those who did not migrate when they was able to, until they died. The angels who seize their souls rebuke them with these harsh words and say: “‘What was the matter with you?’” In other words: what was your situation? How did you make yourself distinct from the polytheists? In fact you increased their numbers and perhaps you supported them against the believers, and you missed out on a lot of righteous deeds, jihad with Allah’s Messenger and being with the Muslims, helping them against their enemies.
“They reply: ‘We were weak and oppressed in the land’” that is, weak, downtrodden and oppressed; we had no means of migrating. But they are not speaking the truth when they say that, because Allah rebuked them and warned them, and Allah does not burden any soul with more than it can bear.
Then an exception is made for those who were genuinely weak and oppressed; hence the angels say to them: “‘Was Allah’s earth not spacious enough for you to migrate to some other place?” This is a question that is asked to establish a fact. In other words it is well established in the minds of everyone that the land of Allah is spacious and whenever a person is in a place where he is not able to practice his religion openly, then he has other places on earth and a way out to a land where he will be able to worship Allah. End quote.
So this person must repent to Allah, may He be exalted, from this grave sin, and he must give up what he is doing. You have to advise him that the blessings of Allah, may He be exalted, cannot be attained by disobeying Him and disbelieving in Him; rather they can only be attained by fearing Him.
Allah, may He be exalted, says (interpretation of the meaning):
“And whosoever fears Allah and keeps his duty to Him, He will make a way for him to get out (from every difficulty).
3. And He will provide him from (sources) he never could imagine. And whosoever puts his trust in Allah, then He will suffice him. Verily, Allah will accomplish his purpose. Indeed Allah has set a measure for all things”
[al-Talaaq 65:2-3]
Shaykh as-Sa‘di (may Allah have mercy on him) said:
Everyone who fears Allah, may He be exalted, and constantly seeks the pleasure of Allah in all his affairs, Allah will reward him in this world and the hereafter. Part of that reward is that He will grant him a way out from every hardship and difficulty. Just as whoever fears Allah, Allah will grant him a way out, whoever does not fear Allah will fall into hardship and difficulty that he cannot save himself from or avoid its consequences.
Tayseer al-Kareem ar-Rahmaan fi Tafseer Kalaam al-Mannaan(p. 1026)
The way to have a happy life is not by having lots of money; rather it is by fearing Allah and putting one’s trust in Him properly, and understanding that no person dies until he has used up all the provision that was decreed for him.
It was narrated that Jaabir ibn ‘Abdullah said: The Messenger of Allah (blessings and peace of Allah be upon him) said: “O people, fear Allah and be moderate in seeking a living, for no soul will die until it has received all its provision, even if it is slow in coming. So fear Allah and be moderate in seeking provision; take that which is permissible and leave that which is forbidden.”
Narrated by Ibn Maajah (2144); classed as saheeh by al-Albaani in SaheehSunan Ibn Maajah(2/207).
Secondly:
With regard to the wife of an apostate with whom her husband consummated the marriage before he apostatised, one of two scenarios must apply:
-1-
The first scenario is that the husband repents before her ‘iddah comes to an end. In that case they may go back to one another, after he repents to Allah, may He be exalted, without a new marriage contract, as was regarded as the more correct view by a number of scholars.
Shaykh ‘Abd al-‘Azeez ibn Baaz (may Allah have mercy on him) said:
Reviling the religion constitutes apostasy from Islam; similarly, reviling the Qur’an and reviling the Messenger also constitute apostasy from Islam, and disbelief after having believed – we seek refuge with Allah from that. But it does not count as divorce for the wife; rather they should be separated without divorce and it is not a divorce; in fact she becomes prohibited to him, because she is a Muslim and he is a disbeliever. She becomes prohibited to him until he repents; if he repents before her ‘iddah ends, then she may go back to him with no need for anything. In other words, if he repents and turns back to Allah, she may go back to him.
End quote fromFataawa Noor ‘ala ad-Darbby Shaykh Ibn Baaz (p. 140).
Shaykh Ibn ‘Uthaymeen (may Allah have mercy on him) said:
If a man apostatises – Allah forbid – his marriage is annulled, unless he repents and comes back to Islam before the end of the ‘iddah, in which case his marriage remains valid.
End quote fromFataawa Noor ‘ala ad-Darbby Shaykh Ibn ‘Uthaymeen (19/2).
-2-
The second scenario is if he repents after the ‘iddah has ended. The majority are of the view that he cannot take her back; rather he may do that with a new marriage contract.
Shaykh al-Islam Ibn Taymiyah (may Allah have mercy on him) said:
If he apostatised and did not come back to Islam until his wife’s ‘iddah ended, then she is completely divorced from him according to the four imams.
End quote fromMajmoo‘ al-Fataawa(32/190)
Shaykh ‘Abd al-‘Azeez ibn Baaz (may Allah have mercy on him) said:
If he repents after the ‘iddah is over and he wants to (re)marry her, there is nothing wrong with that, but it should be with a new marriage contract, so as to be on the safe side and avoid a matter concerning which the scholars differed. Otherwise some of the scholars think that she is permissible for him without a new marriage contract, if she chooses him and did not marry anyone else after the ‘iddah ended; rather she remained as she was. But if he does a new marriage contract, that is better so as to avoid going against the view of the majority of scholars, because the majority of scholars say that when her ‘iddah ends, she becomes completely divorced from him, and becomes a stranger to him, and she is not permissible for him except with a new marriage contract. Therefore the best and more prudent option is that he should do a new marriage contract. This applies if her ‘iddah ended before he repented. But he is repented before her ‘iddah ended, then she remains his wife, because the Prophet (blessings and peace of Allah be upon him) approved of the previous marriages of those who became Muslim after their wives had done so, if they became Muslim before their wives’ ‘iddahs ended.
End quote fromFataawa Noor ‘ala ad-Darb(p. 140)
To sum up: Anyone who utters the word of disbelief deliberately and willingly becomes a disbeliever thereby. The only exception from that is one who is compelled or forced; he does not become a disbeliever. The one who speaks the word of disbelief in order to increase his wealth is not compelled.
If the apostate repents from his apostasy when his wife with whom he consummated the marriage was still observing ‘iddah, then he may take her back. But if he repents after the end of her ‘iddah, then to be on the safe side, he may take her back with a new marriage contract.
And Allah knows best.

நபிகள் நாயகம் صلى الله عليه وسلم அவர்களின் சொற்பொழிவுகள்

Share

நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் இருபத்தோராவது சொற்பொழிவு
ஹிஜ்ரி எட்டு, ரமளான் மாதத்தில் மக்கா வெற்றி கொள்ளப்பட்ட வெள்ளிக்கிழமையன்று நபிபெருமானார் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் நிகழ்த்திய பிரசங்கம் இது.
ரஸூலுல்லாஹி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கஃபத்துல்லாஹ்வின் வாயிலில் எழுந்து நின்று அல்லாஹ்வை புகழ்ந்தபின் (ஹம்தும் ஸலவாத்தும் கூறியபின்) மூன்று தடவை 'அல்லாஹு அக்பர்' என்றார்கள். பின்னர் அவர்கள் பேசியதாவது:
அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவனில்லை. அவன் தன் வாக்குறுதியை நிறைவேற்றினான்;தன் அடியானுக்கு வெற்றியைத் தந்தான். (எதிரிப்)படைகளைச் சிதற அடித்தவன் அவனே. அறியாமைக் காலத்திலே (வழிதவறிய ஜாஹிலியத்தான காலத்தில்) குலப்பெருமையும், பணப்பெருமையும் பாராட்டப்பட்டு வந்ததை இன்று என் இரண்டு காலடிகளிலும் போட்டு மிதித்து விட்டேன். ஹஜ்ஜுப் பிரயாணிகளுக்குத் தண்ணீர் வினியோகிக்கும் உரிமை, கஃபத்துல்லாஹ்வின் காவலுரிமை ஆகிய இரண்டு உரிமகளை மட்டுமே விட்டு வைத்துள்ளேன். முன்பு அவற்றை நிர்வகித்து வந்தவர்களிடமே இப்போதும் அந்த உரிமைகளை விட்டு வைத்துள்ளேன் என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள்.
'குரைஷிக்குலத்தவரே! வழிதவறிய(ஜாஹிலியத்தான) காலத்தில் நீங்கள் மதித்து வந்த வீண் கவுரவங்களையும்,குடும்பப் பெருமைகளையும் அல்லாஹ் அழித்தே விட்டான். நீங்கள் யாவருமே ஆதமின் புத்திரர்கள். ஆதம் மண்ணிலிருந்து படைக்கப்பட்டிருக்கிறார் என்பதை நன்கு மனதில் இறுத்துங்கள்.
"மனித இனத்தவரே, உங்களை நாம் ஓர் ஆணிலும் ஓர் பெண்ணிலும் இருந்துதான் படைத்துள்ளோம். நீங்கள் ஒருவரையொருவர் நன்கு அறிந்துகொள்வதற்காகவே உங்களை இனங்களாகவும், குடும்பங்களாகவும் பிரித்து வைத்துள்ளோம்.
உங்களில் பயபக்தியுடன் அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சி நடப்பவர்களே இறைவனிடம் மிகவும் கண்ணியம் பெற்றவர்களாவர்.நிச்சயமாக அவன் யாவும் அறிந்தவன்; எங்கும் நிறைந்தவன்" என்று அல்லாஹ் அறிவித்துல்லானல்லவா?
மது குடிப்பதையும், வட்டி வாங்குவதையும், வட்டி கொடுப்பதையும் அல்லாஹுத்தஆலா இன்றிலிருந்து 'ஹராம்' ஆக்கிவிட்டான்.
தடி அல்லது சவுக்கால் அடித்து, உயிர் வாங்கும் கொலையயொத்த படுகொலைக்கு நஷ்ட ஈடாகக் கொடுக்க வேண்டிய தொகை நூறு பெண் ஒட்டகங்களாகும் (என்று நிர்ணயித்துள்ளேன்). இவற்றில் நாற்பது ஒட்டகங்கள் கர்ப்பமானவையாக இருக்க வேண்டும்.
மக்களே! (குல அடிப்படையில்) இஸ்லாத்தில் உடன்பாடு செய்ய இடமில்லை. ஜாஹிலியத்தான அறியாமைக் காலத்தில் செய்யப்பட்ட அத்தகைய ஒப்பத்தங்களை(க்குல அடிப்படையிலான ஒப்பந்த்தங்களை)இப்போது அமல் செய்ய முடியாது.
ஈமான் கொண்ட அனைவரும் மற்ற யாவருக்கும் எதிராக ஒரு கட்சியாக உள்ளனர். அவர்கள் சார்பாக அவர்களில் மிகவும் கீழான நிலையிலுள்ளவரும் (யாருக்கு வேண்டுமாயினும்)அடைக்கலம் அளிக்கலாம்; அவர்களில் வெகு தொலைவிலுள்ளவர்களும் அவரின் அழைப்புக்குரலுக்கு உடனே இணங்கி நடக்க வேண்டும். (அவர்களிலுள்ள) போர் செய்யும் வீரர்கள், (போர் செய்யாது பலஹீனமான நிலையில்) உட்கார்ந்துள்ள தங்கள் கூட்டத்தினருக்கு (ஏதேனும்) ஒதுக்க வேண்டும்.
ஒரு காஃபிருக்குப் பகரமாக எந்த முஃமினும் கொல்லப்படக் கூடாது. ஒரு காஃபிர் கொலை செய்யப்படின் அதன் ஈட்டுத்தொகை ஒரு முஸ்லிமுடைய உயிருக்கான ஈட்டுத்தொகையில்பாதியாகும். ஜக்காத் வசூலை ஓரிடத்திலிருந்து மற்றொரு இடத்துக்கு அனுப்பக்கூடாது'(அதை வசூலிப்பவர்கள்)தொலைவான இடங்களில் இறங்கவும் கூடாது. ஜக்காத் என்ற ஏழை வரியை ஒவ்வொருவருடைய வீட்டிலும் சென்றே வசூலிக்க வேண்டும்.
(கொல்லப்பட்ட) கணவனின் உயிருக்கு நஷ்ட ஈடாகக் கிடைக்கும் தொகையிலும், அவன் சொத்திலும் அவன் மனைவிக்குப் பங்குண்டு. அதே போன்று (கொல்லப்பட்ட) மனைவியின் உயிருக்கு நஷ்ட ஈடாகக் கிடைக்கும் தொகையிலும், அவள் சொத்திலும் கணவனுக்குப் பங்குண்டு. ஆனால், மனைவி கணவனையோ, கணவன் மனைவியையோ கொல்லாமல் இருந்தால்தான் இந்த பாத்தியதை கொண்டாட முடியும். அப்படிக் கொன்றிருந்தால் ஒருவர் மற்றவர் சொத்திலோ, ஈட்டுத்தொகையிலோஎதுவும் பெற இயலாது. எனினும், ஒருவர் மற்றவரைத் தவறுதலாக - கைப்பிசகாகக் கொன்றிருந்தால் மற்றவரின் சொத்துக்கு வாரீஸ் உரிமை உண்டு; நஷ்ட ஈட்டுத் தொகையில் மட்டும் பங்கு இல்லை.
வெவ்வேறு மதங்களைச் சேர்ந்த இருவர் ஒருவர் சொத்துக்கு ஒருவர் வாரீஸாக முடியாது. தன் தந்தையின் சகோதரியின் (மாமியின்) அல்லது தாயின் சகோதரியின் (சிறிய தாயின்) கணவனுக்கு ஒரு பெண் மனைவியாகக் கூடாது.
அத்தாட்சி காட்டி நிரூபிக்க வேண்டிய பொறுப்பு வாதியுடையது. பிரமாணம் செய்ய வேண்டியவன் பிரதிவாதியாவான். ஒரு பெண் (தன் தகப்பன், கணவன், மகன் போன்ற) உறவின் முறையின்றி, மூன்று நாட்கள் பயணமுள்ள தூரத்தைத் தனியே பிரயாணப்படக் கூடாது. அஸருத் தொழுகைக்குப் பின்னர் (சூரிய அஸ்தமனம் வரை) வேறு எந்தத் தொழுகையும் தொழக்கூடாது. ஈதுல் ஃபித்ரு, ஈதுல் அள்ஹா ஆகிய இரண்டு பெருநாட்களிலும்நோன்பு வைக்கக் கூடாது. (மக்கா)வெற்றிக்குப் பின்னர் (அதை விட்டு) இடம் பெயரத் தேவையில்லை.
குறைஷிக் குலத்தவரே! நான் உங்களை எப்படி நடத்த வேண்டும் என்று நீங்கள் எதிர்பார்க்கிறீர்கள்?
[குறைஷித் தலைவர்கள் சொன்னார்கள்: "நன்மையைத் தான் (எதிர்பார்க்கிறோம்). நீங்கள் ஒரு கண்ணியமான சகோதரர்; கண்ணியமான சகோதரர் ஒருவரின் புத்திரர்" என்று]
நபிபெருமானார் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம், அவர்களை நோக்கி கூறினார்கள்; (அப்படியாயின்) யூஸுஃப் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) தங்கள் சகோதரர்களிடம் சொன்ன பதிலையே நானும் உங்களிடம் தெரிவிக்கிறேன்."இந்த நாளில் உங்கள் மீது எந்தக் குற்றச்சாட்டுமில்லை; அல்லாஹ் உங்களை பாதுகாப்பானாக! அவன் கருணையாளர்களிலெல்லாம் மகா கருணையாளன். நீங்கள் போகலாம், உங்களை விடுதலை செய்து விட்டேன். (நூல்கள்: அபூதாவூது, இப்னு மாஜா, மிஷ்காத்)

:
:
:
:

Share

Comedy

ஜக்கு: ஏண்டா மக்கு ஒரு கால் பிளாட்பாரத்திலயும், ஒரு கால் ரோடுலையும் வச்சு நடக்கற?
:
மக்கு: நல்லவேளை ஞாபகப் படுத்தினடா ஜக்கு, நான் கூட எங்க நொண்டியாயிட்டேனோன்னு பயந்தே போயிட்டேன்.